GPON چیست؟

فناوری GPON (Gigabit-Capable PON) آخرین نسل استاندارد دسترسی یکپارچه نوری غیرفعال پهن باند بر اساس استاندارد ITU-TG.984.x است. دارای مزایای زیادی مانند پهنای باند بالا، راندمان بالا، پوشش زیاد، رابط کاربری غنی و غیره است. اکثر اپراتورها آن را به عنوان یک فناوری ایده آل برای دستیابی به پهنای باند و تبدیل یکپارچه خدمات شبکه دسترسی می دانند.
GPON برای اولین بار توسط سازمان FSAN در سپتامبر 2002 پیشنهاد شد. بر این اساس، ITU-T توسعه ITU-T G.984.1 و G.984.2 را در مارس 2003 تکمیل کرد و G. را در فوریه و ژوئن 2004 تکمیل کرد. استانداردسازی 984.3 . بنابراین، خانواده استاندارد GPON در نهایت تشکیل می شود.
ساختار اصلی دستگاه مبتنی بر فناوری GPON مشابه PON موجود است. همچنین OLT (ترمینال خط نوری) دفتر مرکزی، ONT/ONU (ترمینال شبکه نوری یا واحد شبکه نوری) انتهای کاربر است و دو دستگاه اول با حالت تک به هم متصل می شوند. فیبر نوری (فیبر SM) و تقسیم کننده غیرفعال (شکاف) از یک ODN (شبکه توزیع نوری) و یک سیستم مدیریت شبکه تشکیل شده اند.
برای سایر استانداردهای PON، استاندارد GPON پهنای باند بی‌سابقه‌ای با نرخ پایین لینک تا 2.5 گیگابیت بر ثانیه ارائه می‌کند و ویژگی‌های نامتقارن آن برای بازار خدمات داده پهنای باند مناسب‌تر است. این سرویس تضمین کامل QoS را ارائه می دهد و سلول های ATM و/یا قاب های GEM را حمل می کند. دارای سطح خدمات خوب، تضمین QoS و دسترسی کامل به خدمات است. هنگام حمل فریم‌های GEM، سرویس‌های TDM را می‌توان به فریم‌های GEM نگاشت، و فریم‌های استاندارد 8 کیلوهرتز (125 I¼s) می‌توانند مستقیماً از خدمات TDM پشتیبانی کنند. به عنوان یک استاندارد فنی کلاس حامل، GPON همچنین مکانیسم‌های حفاظتی و عملکردهای OAM را در سطح شبکه دسترسی مشخص می‌کند.
در استاندارد GPON، انواع سرویس هایی که نیاز به پشتیبانی دارند به وضوح تعریف شده اند: سرویس های داده (سرویس های اترنت، از جمله سرویس های IP و جریان های ویدئویی MPEG)، خدمات PSTN (POTS، خدمات ISDN) و خطوط اختصاصی (T1، E1، خدمات DS3، E3 و ATM). ) و ویدئو